Brazilië Vandaag

Moeilijk is dit zeg, schrijven!

Niet het schrijven op zich, maar om bij de draad te blijven. Ik begin met een gedachtegang en zodra er een “steekwoord” (bv. Cayenne) vanuit m´n vingertop op het scherm verschijnt dan gaan mijn gedachten alle kanten op en dwaal ik binnen de kortste keren af omdat ik via dit woord zoveel herineringen op voel borrelen dat ik daarover vreselijk zou kunnen uitweiden. Hoeveel beelden, smaken, ervaringen en geuren passen er wel niet bij dat ene woord!!

Ik heb me dan ook voorgenomen om gewoon maar te gaan schrijven en van de hak op de tak te blijven springen en dan later misschien orde te brengen in het geheel.

Eigenlijk ben ik aan het schrijven gegaan omdat ik aan een idee aan het werken ben waar ik al jaren mee rondloop en wil presenteren in de hoop om een ”zandkorreltje” bij te kunnen dragen aan de leefbaarheid op deze planeet.

Als we wachten op politieke oplossingen en dat soort dingen dan kunnen we beter al over euthanasie gaan nadenken! Het is al meer dan duidelijk dat van hogerhand geen oplossingen zullen komen, de politiek is een soort “bumper” waar je je op stukloopt met de illusie dat je invloed hebt op de wereld om je heen.

Wordt wakker alsejblieft……Diegenen die het voor het zeggen hebben bevinden zich achter de politiek en zijn juist degene die erbij gebaat zijn dat er niets verandert, degenen die zich in de wereldlijke ellende het best voelen omdat zij hier uitermate prima bij verdienen.

De politiek is alleen maar uitgevonden om je het idee te geven dat je invloed zou hebben op wat er in de wereld gebeurt. Met veel gejuich wordt een politicus omvergehaald maar degene die de touwtjes in handen heeft zet net zo vrolijk weer een ander neer en blijft waar hij is.

Wie bepalen dan wat er gebeurd in deze wereld?

Wat dacht U van SHELL, GM, AKZO, Lockheed, banken, Vaticaan en iedere andere multinationals die je je maar bedenken kan.

Tussen haakjes, de katolieke kerk, is de enige multinational die het al 2000 jaar heeft uitgehouden. Dit door de eeuwen heen met een tereurtechniek waar iedere dictatoriaal bewind een puntje aan kan zuigen en tegenwoordig, nu bepaalde wanideeen niet meer zijn te handhaven, met een “liberalere” kijk op de bijbel komt.

Het is meer dan zeker dat, zodra de kerk meer schaapjes gaat verliezen, de bijbelteksten anders uitgelegd gaan worden. Zoals de Kerk nu al lichtelijk bakzeil haalt op bepaalde punten, omdat deze in het jaar 2000, gewoon niet meer door te drijven zijn…..”liberaler wordt”…..moet je je niet verbazen dat ze over een bepaalde tijd zelfs homofiele priesters neer gaan zetten om niet achter te raken op de rest!

Niet zo moeilijk want door het celibaat is het overgrote gedeelte al homo/ pedofiel geworden…..op zijn minst gefrustreerd en wereldvreemd.

Neem me niet kwalijk maar dat er in het jaar 2000 nog steeds een demente clown in een jurk rondloopt die durft te beweren dat hij de zaakgelastigde van God op aarde is…….. Een beetje achterhaald zou dit toch wel genoemd mogen worden is het niet?

En dan te bedenken dat het allang bewezen is dat er door de geschiedenis heen alleen maar narigheid en onderdrukking uit dit soort instanties is gekomen!

Je hoeft alleen maar te kijken naar die idioten die, om te bewijzen dat hun God de beste is, tegenwoordig nog steeds medemensen die ze nooit gezien gekend, de wereld uitblazen.

Kijk nu toch eens naar het hele Midden-Oosten, Ierland, Indonesië etc.etc. Is dit de bedoeling van een God of zitten daar andere, minder verheven, motieven achter?

Zou God dan een soort ontaarde vader zijn die het prachtig vind als zijn “kinderen” lijden?

Of zou God allang de handdoek in de ring gegooid hebben en vinden dat we het zelf maar uit moeten zoeken met onze neiging om alle schuld op zijn schouders te gooien? Het misbruiken van zijn naam? Zelfs een God zal een eindig geduld hebben!

Een andere mogelijkheid is dat God aandelen heeft in Lockheed en Krupp……..wat ongeveer net zo plausibel is als het feit dat God zijn zaakgelastigden op aarde heeft in de vorm van de kliek uitvreters die vanuit het vatikaan uitzwerven als een troep hongerige sprinkhanen en volgevreten de armoede prediken.

Je moet er maar in geloven!

Tjonge zeg, ik hoop dat ik, wanneer ik mijn fosfoor in de kosmische voorraad terugstort, inderdaad bij God op het matje zou moeten komen! Er zijn een aantal dingen waar ik het uitgebreid met hem over zal willen hebben!! Er zijn een aantal dingen waar ik dan toch wel over zou willen praten…..en een vragen dat ik heb!!!

Misschien is het wel eenvoudigweg dat hij een nieuwe bril nodig heeft! Oplossingen zijn soms zo simpel dat ze over het hoofd worden gezien.

Ik ga er meer vanuit dat niet God de mens naar zijn gelijkenis heeft geschapen maar de mens God heeft geschapen naar zijn gelijkenis………

Ik woon numeer dan 10 jaar in een “derde wereldland” en ik heb al zo vaak te horen gekregen dat “als het zo was als in Europa”…. alles er beter uit zou zien. Mijn reaktie is dan altijd dat het verschil zit in de “dikte van de verflaag” waarmee de narigheid wordt verstopt, maar dat daarachter dezelfde stront zit!

In Europa, Amerika, heb je precies dezelfde corruptie, steekpenningen, overfakturering als hier, wordt er net zo hard gekonkeld, gestolen, belazerd en gemanipuleert. Het is alleen wat beter verstopt en niet zo duidelijk zichtbaar als hier. De corruptie in Europa heeft een paar nullen meer en is niet toegankelijk voor iedereen maar verder is er geen verschil.

Prachtig zichtbaar in het afgelopen jaar , de ekonomie zakte in, en de burgers gingen zich weer eens afvragen waar nu uiteindelijk het geld gebleven was. Een beetje onderzoek en het ene schandaal na het andere kwam boven water. Niet bestaande omzetten, nep-balansen en alles wat je maar tegen kan komen als je even iets verder kijkt dan de informatie die je wordt gegeven.

Het is dezelfde narigheid als hier, alleen wat beter verpakt omdat de Europese burgers iets atenter zijn dan de mensen hier.

Wat er op het ogenblik hier in Brazillië gebeurt is dezelfde ontwikkeling die we in de 50/60 jaren in Europa doorgemaakt hebben.

Ik heb mijn vader op de fiets, door weer en wind, 6 dagen per week zien slaven. Blij als wat dat hij werk had en bang om dat kwijt te raken. De mijnwerkers, handwerkers, fabriekswerkers etc. in die tijd hadden het niet beter dan de werknemers hier op het ogenblik.

Buiten het feit dat het hier mooi weer is en je geen brandstof voor de winter nodig hebt!

Nog niet zolang geleden werd de gemiddelde arbeider net zo grof behandeld als de mensen hier op het ogenblik. Blij dat je werk had voor een habbekrats en vooral je waffel houden want er zijn nog duizenden na u!

Eigenlijk best wel ontmoedigend om te bedenken dat, na al die jaren dat de “eerste Wereld” voor zou lopen op de “derde Wereld”, er eigenlijk geen moer is veranderd, het verflaagje is wat dikker geworden!

Het is al jaren dat ik met het idee rondloop om een aantal dingen op papier te zetten. Ik heb zoveel herinneringen in mijn hoofd zitten, zoveel gebeurtenissen, feiten en gedachten dat ik, iedere keer als ik begin met schrijven, van het één naar het ander spring en binnen de kortste keren over iets héél anders aan bezig dan daar waar ik mee begonnen ben. Ik geef het over het algemeen dan ook al gauw op en ik heb een heleboel korte stukken overal verspreid liggen.

Eigenlijk zou ik willen wachten tot er een apparaat uitgevonden wordt dat meteen je gedachten op papier zet, schrijven is zo verdomd langzaam en voor een troglodiet als ik, die maar met één vinger typt, is het helemaal een ramp, maar zolang kan ik niet wachten.

Ik heb iets te doen en ik kan er nu niet meer omheen om lange uren mijn rechterwijsvinger te kwellen en een pijntje in mijn rechterschouder te voelen omdat ik me “geen houding weet te geven” achter de computer.

De eerste keer dat ik met een computer te maken kreeg was in het pitoresque Kleve, net over de Duitse grens bij Enschede, waar ik een tijdje voor een gevangenisbibliotheek heb gezorgd.

Ik heb daar via de vrije Universitei een aantal cursussen weten te organiseren waaronder een computercursus en daar kreeg ik te maken met de comodore 64.

Na de lange maanden dat ik daar toen mee kennis heb gemaakt besloot ik te wachten om met computers om te gaan als de bediening daarvan een stuk eenvoudiger geworden zou zijn.

Dat is dus nu het geval en zelfs ik kan het aan.

Vorige week heb ik me min of meer laten uitleggen hoe je een Home-Page moet maken en ik ben dus nu ook mijn best aan het doen om iets in elkaar te flansen waarmee ik zoveel mogelijk mensen kan bereiken.

Ik ga er gewoon aan beginnen, zoals te merken is, en ik zie wel waar de boot strandt of lekker gaat varen, waar ik vanuit ga! Een schitterende mogelijkheid om op zo´n enorme schaal informatie te kunnen verzamelen en ook om aan te bieden.

Ik ga maar eens kijken in hoever mijn ideeen over dit media kloppen en of je er inderdaad mee kan doen wat ik denk.

Ik heb redelijk wat documentatie overgehouden van de laatste jaren, evenals foto´s, wat films van mensen die mij bezocht hebben op de plaatsen waar ik geleefd heb en ik zal een manier zien te vinden om deze toegankelijk te maken voor wie daar in geïnteresseerd zou zijn.

Beetje bij beetje wil ik een inzicht geven van waar ik mee bezig ben, hoe ik dat verder wil doen, waarom, waar, wat mijn beweegredenen zijn, wie ik ben en via welke lange en bochtige weg ik terecht gekomen ben waar ik nu ben.

Op deze manier kan ik twee dingen doen waar ik al lang over na loop te denken. Ook een faktor die meespeelt is het feit dat ik, na zo´n 30 jaar rondreizen en ervaringen opdoen, langzaam aan een verlangen voel om nu eindelijk iets definitiefs op te zetten.

Niet dat ik dat nog nooit geprobeerd zou hebben, in tegendeel, ik heb al vaker gedacht dat van alles samenkwam en ik op de juiste plaats was. Er gebeurde echter iedere keer weer iets waardoor ik weer ergens anders terecht kwam en weer iets anders aanpakte. Net alsof het nog niet dat was, wat het wezen moest, alsof ik “nog niet aangekomen was” waar ik moest zijn, en iedere keer weer leerde ik iets waardoor ik weer een stapje dichterbij mijn doel kwam.

Ik heb door de jaren heen zoveel verschillende dingen gedaan, dat ik me het durf te veroorloven om te zeggen dat ik kan steunen op een enorme informatie die me in staat stelt om dingen te vergelijken en uit meerdere mogelijkheden, een conclusie te kunnen trekken.

Ik heb in 7 verschillende landen (landen waar ik heb gewoond en gewerkt en niet de landen die ik bezocht heb!), in 6 talen met alle denkbare “niveau´s” gewerkt, gegeten, geslapen gelachen en ideeen uitgewisseld. Ik heb het voorrecht om in 6 talen te kunnen lezen en dit heb ik onderweg geleerd omdat ik wilde begrijpen wat er om me heen gebeurde, om met mensen kunnen praten, om mijn zegje te zeggen en het zegje van anderen aan te horen.

Ik heb zo langzaam aan genoeg ervaring op gedaan om te weten hoe ik de dingen die ik in mijn hoofd heb aan zal moeten pakken.

Ik heb een projekt in mijn hoofd waar ik al jaren over loop te denken….informatie over verzamel en beetje bij beetje alles wat ik door de jaren heen heb gehoord, gelezen, gezien en ervaren heb, tot één geheel te verweven en eindelijk in de praktijk te brengen.

Het is nu al meer dan een kwart-eeuw geleden dat ik voor de dienstplicht op de loop ben gegaan.In ´75/’76 was het nogal een prestigekwestie van de overheid om iedereen een geweertje in de handen te drukken en “een man” te maken van iedere burger met pluishaar op zijn kin.

Helemaal niet te spreken van dat langharige tuig, wat liever, jointjes rokende en naar Neil Young en Pink Floyd luisterend, ervan overtuigd was dat je beter aardig voor elkaar kon zijn dan je agressief op te stellen.

Een absoluut belachelijk idee natuurlijk omdat vrede en aardig zijn veel minder geld in het laatje brengen dan een lekker grensoorlogje in een gebied waar men “ verboden lekkernijen ” verbouwt.

Het is al sinds de Opium-oorlog van de Engelsen een gewoonte om in dergelijke gebieden een conflict te veroorzaken, iemand met militaire steun in het zadel te helpen om óf “ het comunisme te bestrijden”, “de democratie te brengen”óf wat voor andere rotsmoes men dan ook wil gebruiken om twee of meer bevolkingsgroepen tegen elkaar op te zetten.

Na enige tijd blijkt dan deze persoon, overigens goed bewapend, een gevaar te zijn voor de “nobele doelstellingen” waarmee men alles is begonnen. Dan moet natuurlijk de tegenpartij, uiteraard ook met militaire middelen, gesteund worden om zich van het kwaad te ontdoen. En BINGO, dan hebben alle partijen een strik om hun nek en zullen uiteraard voor deze steun moeten betalen, omdat de arme, goedbedoelende, ballistische industrie , (vertegenwoordigd door politici zoals Bush, Blair en andere verachtelijke leugenaars), natuurlijk veel monden te voeden heeft. Stel je eens voor wat een “ramp” het zou zijn als er geen oorlog meer zou zijn…..hoeveel werkelozen er wel niet zouden komen!

Maar hoe moeten die landen, die helemaal geen industrie hebben en met de landbouw nauwelijks hun eigen bevolking te eten kunnen geven, dan die miljoenen aan wapens, kogels, tanks, vliegtuigen enz. terugbetalen??? Denk eens na, wat heeft men dan aan waardevols in Afganistan, Pakistan, Gouden Driehoek, Colombia, Peru, en al die andere conflictgebieden? ( weer andere conflictgebieden hebben olie, mineralen óf een interessante ligging) Zou er geen verband bestaan? Zou de balistische industrie op de één of andere manier niet gebaat zijn bij de handel in “verdovende” middelen?

Ik kan me niet voorstellen hoeveel kilo tomaatjes een F-16 zou moeten opbrengen, schiet niet echt op, dan zou Amerika enorme hoeveelheden tomatenpuree moeten gaan gebruiken…….Europa trouwens ook.

Je zou bijna het vermoeden krijgen dat er “stouterikken” rondlopen die problemen de wereld in schoppen om daarna met, uiteraard dure, oplossingen te komen (die de “conflictgebieden” voor de rest van hun bestaan in de schulden zet!) maar ja dit is natuurlijk een gedachtegang die niet past bij het sociale gedrag van de mens……

Zouden we over 40 jaar, zodra de verantwoordelijken al te oud zijn om nog in de bak te gooien en de dossiers vrijgegeven worden, erachter komen dat bij het WTC-incident de CIA een vingertje in de pap heeft gehad omdat hun budget gekort zou worden, netzo als van de defensie?

Natuurlijk niet!

Amerika heeft ook nooit negerwijken met syffilis besmet, óf zijn soldaten moedwillig aan radioactiviteit blootgesteld om te zien wat er op de lange duur gebeurd….Natuurlijk doen mensen dit soort dingen niet!!!!!!

Daarvoor zijn we veel te beschaafd, is het niet?

Ik heb in Italië wel eens gehoord dat, in de tijden van verkiezingen en regeringcrisisen, de “rechtsen” de “linksen” financierden om bommen te leggen (en vice versa) om zo de tegenpartij aan te kunnen vallen over het onbetamelijke gedrag…..maar ja, dat kan je je toch niet voorstellen van beschaafde wezens!

Net zo goed als dat er in Frankrijk in de 60/70´jaren een, officieus, “politie-apparaat” bestond, le SAC geheten, dat bestond uit gevangenen die nog een paar jaar te gaan hadden en gratie konden krijgen als ze tijdens vreedzame betogingen met stenen gingen gooien om de oproerpolitie aanleiding te geven om in te grijpen. Já,já, dat soort gelooft toch niemand!

Het was eigelijk helemaal mijn bedoeling niet om af te dwalen van mijn “inleiding” maar het ene woord maakt bij mij nu eenmaal het andere los en dan gaan mijn gedachten automatisch die kant op. Dit zal wel veel vaker gebeuren en het is mogelijk dat ik later alles op een wat ordelijkere manier in elkaar zal voegen.

Hoe ik tot deze afdwaling ben gekomen is het feit dat, hetgeen waar ik naar toe wil gaan, eigenlijk op hetzelfde neerkomt. Er zijn nu eenmaal dingen die al jaren gebeuren op een manier die “goed is” voor een aantal mensen en om de dingen te veranderen zou men deze uit de handen moeten halen van de “ dinosaurussen ” die het door de eeuwen heen voor het zeggen hebben en die, ondanks dat er een enorme puinhoop van onze planeet is gemaakt, met hand en tand hun macht verdedigen. Kijk eens naar wie het voor het zeggen hebben op deze planeet……de gemiddelde leeftijd heeft de pensioengrens allang gehaald!

Deze groep krijgt het nog steeds voor elkaar om weer een generatie om te vormen tot hun evenbeelden om zo de traditie voort te zetten.

Kortom, het menselijke ras lukt het nog steeds niet om uit de grot te komen en het “ primitieve gedrag ” af te schudden. Tot op een zeker moment in de evolutie is dit “primitieve gedrag” noodzakelijk geweest om ons op weg te brengen naar waar we terecht zouden kunnen komen.

Waar we zouden kunnen komen?

Is er geen logisch en zeer natuurlijke kant aan onze geschiedenis en toekomst? Wat doet onbewust ieder dier en plant? Verspreidt zich, kruist zich en “verovert” nieuwe gebieden en verwerft nieuwe vaardigheden. Een vogel eet een vrucht, neemt het zaadje mee naar, zelfs andere continenten, en verrijkt de natuur. De mens heeft ook planten en dieren verspreidt over landen en continenten.

Een logische stap zou dus zijn om met de eeuwen, nu onze grenzen verlegt kunnen worden, héél natuurlijk het leven nog verder weg te gaan verspreiden. Buiten onze planeet.

Dat wil zeggen wanneer we een mentaliteitsverandering kunnen bewerkstelligen die voorkomt dat het menselijke ras, door de natuur als mislukt experiment beschouwt, via hetzelfde kosmische riool worden afgevoerd als de dinosaurussen en sabeltandtijgers. Met een paar honderdduizend t jaar zet de natuur weer een nieuw wezen op moeder aarde neer.

Tijd genoeg!

Dat de natuur al genoeg van ons begint te krijgen is al meer dan duidelijk. Vandaag betalen we voor de narigheid die we 10 tot 20 jaar geleden hebben uitgehaald, omdat de natuur nu eenmaal met een andere snelheid reageert, en er staat ons dus nog het één en ander te wachten!

Willen we over een 10 tot 20 jaar verbeteringen kunnen voelen dan zullen we daar nu aan moeten beginnen.

Zoals voor de ballistische industrie alles prima loopt zoals het loopt en zij niets willen veranderen, is dit op veel gebieden zo. De grote vervuilende en vernietigende industrieen gaan gewoon door ondanks het feit dat er andere manieren zijn om de zaken aan te pakken.

Daarom wordt er ook nog zonder pardon verwoest, gekapt en vervuild. De zaken worden nu eenmaal al door de geschiedenis heen zo aangepakt en verandering kost geld en is helemaal niet interessant voor degenen die hun fortuinen op roofbouw en uitbuiting baseren.

Waarom veranderen? Het werkt toch!

Het militaire apparaat zou het belachelijke budget ook kunnen gaan benutten voor ruimteonderzoek ipv het bedenken van manieren om elkaar zo effectief mogelijk af te slachten. Zou net zoveel banen aan dezelfde groep mensen kunnen opleveren.

Bewust meegemaakt heb ik de eind zestiger jaren, perzische tapijtjes, wierook, Pink Floyd, joints die zonder onderscheid de ronde deden, LSD, en een boel literatuur die tot nadenken stemde. Lezingen van Johnie de Selfkicker, Harry Mülisch, Noord-Amerikaanse Indianen, Ravi Shjankar, Electric Centre ( Zero-Zero ) in Haarlem, Vondelpark en Paradiso in Amsterdam, en al wat daartussenin maar te bedenken valt aan verschillende informatiebronnen.

Ik had in die tijd een groep vrienden waarmee ik optrok, van school en voetbal, en met wie we gezamelijk over boeken, muziek, ideeen en vooral de toekomst praten en nadachten, gebaseerd op de info die we in die tijd van alle kanten binnenkregen.

In het grof (héél grof) had je twee richtingen, de “jointjesrokers” en de “alcoholdrinkers”. Onze groep hoorde bij de eerste categorie.

Er was in onze groep dus al heel duidelijk besloten dat alles wat maar te maken had met geweld en dat soort dingen, uit den boze was en dat niemand van ons dan ook in dienst zou gaan en daar zijn de meest uiteenlopende oplossingen voor bedacht. Één van de groep had een vader in Trinidad en we zouden dus allemaal, in het uiterst geval, naar Trinidad gaan om daar, zeer romantisch, ons steentje bij te dragen aan de wereldvrede.

Uiteindelijk ben ik de enige geweest die de rugzak heeft omgedaan en daadwerkelijk de stap heeft gezet. Jaren later ben ik eens uitgenodigd op een “klassereunie” en heb ik vernomen dat degenen, die niet door broederdienst of wat dan ook, niet van dienst waren vrijgesproken, zonder verder gezeur een uniform heeft aangedaan en er zelfs enkelen een plekje hadden gevonden in het “verdedigingsapparaat”.

Sinds die tijd ben ik onderweg, heb in Frankrijk geleefd, Spanje, Marokko, Zwitserland, Duisland, Italië, Frans-Guyane, de Amazonas, het Pantanal, de “Serra” in het midden westen van Brazilië, in Rio de Janeiro, Bahia, aan de Oostkust van Brazilië……..

Ik ben kok geweest, heb straten gemaakt, met hydraulische olie gewerkt in Maranello (Italië), vrachtwagens geladen en gelost, huizen en scholen gebouwd in het Oerwoud van Frans-Guyane, goud en edelstenen gesmokkeld vanuit Brazilië, condooms via het CMD naar Brazilië geïmporteerd, tolk/vertaler geweest voor een Spaanse advocaat….en van alles wat dar tussen te bedenken is waarmee men het leven bij elkaar verdiend.

Ik heb onderweg zes talen geleerd, waarvan ik er 5 lees, spreek en schrijf, en met zovele verschillende mensen, uit net zoveel verschillende culturen, van Berbers in Ketama tot Amazone-Indianen in Talouen, geleefd en gesproken. Veel geproefd en gezien, zoveel verschillende plaatsen aangedaan en zo vaak verhuisd dat ik er diep over na zou moeten denken om het allemaal te herinneren.

De afgelopen 15 jaar leef ik in Zuid-Amerika waarvan de eerste 5 in Frans-Guyane waar ik scholen en huizen heb gebouwd. Ik heb een goede 4 jaar in het oerwoud doorgebracht, een eerste tijd werkende als onderaannemer in Petit-Saut, een 60 kilometer van Sinemary, waar ik voor de EDF ( Electricité de Françe) 80 huizen, een restaurant, garages etc. heb gebouwd voor de werknemers die een stuwdam gingen aanleggen in een afgelegen gebied.

In die tijd ben ik Bert Bakker van de KRO-radio tegengekomen die een programma maakte, Damocles geheten, over een boomtoppenonderzoek wat HEARTOPIA (of zoiets) heette. Er is toen nog een programma over ons gemaakt en ik heb het genoegen gehad om met Bert Bakker een aantal dagen door te brengen en hem mee te nemen op een nachtelijke jachtpartij en, samen met iemand van het dierentuin Blijdorp, om slangen en andere reptielen te zoeken. Dat boomtoppenonderzoek is een verhaal apart en is de moeite waard om nog een keer op terug te komen. Er moet ook nog ergens een casettebandje rondslingeren met het hele programma erop.

Later heb ik een tijdje bij de indianen geleefd en in Cayodé en Taluén twee scholen gebouwd. Dit zijn Indianendorpen op 10 dagen varen van Saint Laurent. We hebben toe zo´n dertig ton materiaal, van cement tot spijkers en deurknoppen, van Cayenne naar Saint-Laurent vervoerd en van daaraf per kano de rivier op naar Maripasoula gebracht. Bij iedere stroomversnelling uitladen, via de oever alles om de versnelling heen slepen en dan weer inladen om verder te gaan. Een ongelofelijk werk waar ik met een zekere nostalgie naar terugkijk.

De planning in zo´n geval is uiterst secuur want als je eenmaal aangekomen bent en erachterkomt dat je de spijkers vergeten bent dan wordt je niet echt vrolijk! Daarnaast moet je ook nog uitkijken dat er geen materialen “van de boot vallen”!

Grof gezegd is Guyane in tweeen gedeeld, een deel is Indianengebied waar je alleen mag komen met speciale vergunning. Of dit nu is om de Indianen te beschermen tegen schadelijke invloeden of om te voorkomen dat gezien wordt hoe deze cultuur naar de knoppen wordt geholpen daar heb ik zo mijn mening over.

Het is natuurlijk veel goedkoper en effectiever om wat doorgedraaide leraren en sociaal werkers (samen met alcohol), uit Marseille of Parijs, hun frustraties te laten botvieren op de indianen, dan deze cultuur met wapens van hun legatie af te helpen. Buiten het feit dat je dit in kan pakken met een “sociaal en politiek correct” papiertje.

Frankrijk heeft veel overzeese gebieden die provincies zijn. Leraren, dokters, sociaal werkers, ondernemers enzovoort, die het in Frankrijk niet meer uit kunnen houden, door wat voor reden dan ook, hebben altijd de mogelijkheid om naar één van de overzeese gebieden te verkassen en zo een probleem van Franse bodem te verwijderen.

Je komt dan ook de meest ludieke figuren tegen in dat soort gebieden. Van mensen die het echt, met de beste bedoelingen, niet meer uit konden houden in de grote Franse steden tot mensen die wel moesten onderduiken voor het één of ander, en in de ambtelijke puinhopen van dit soort gebieden rust kunnen vinden. Je kan heerlijk anoniem leven en overal is wel een puntje aan te zuigen.

Cayenne is (in ieder geval was…zo´n 10 jaar geleden) een smeltkroes van alles wat je op deze aardbol maar tegen kan komen. Van alle Franse overzeese gebieden kwam je mensen tegen, mensen die voor het één of ander gevlucht waren, fortuinzoekers, vreemdelingenlegionairs en een enorme verzameling van klaplopers die, aangetrokken door de goede betaling, als staatsambtenaar een paar jaar uitzaten in een land waar ze eigelijk niet eens wilden zijn.

Wat een geld er in zo´n land over de balk gegooid wordt aan nutteloze projekten dat hou je niet voor mogelijk! Ik heb in Kourou meegewerkt aan de bouw van een gymnasium waar, volgens de Franse wet, twee ingangen voor rolstoelen moesten komen die een fortuin kosten. Ik heb alleen, in de 5 jaar dat ik daar was, nog nooit een rolstoel gezien.

Ik ben in één van de dorpen een “ leraar ” tegengekomen uit de Elzas die totaal was doorgedraaid.

Hij had zelfs boeken uitgebracht over het helpen van de Indianen en nog meer hoogdravende onzin die op de één of andere manier zo was aangeslagen dat hij een redelijk aanzien had als voorvechter van de Indianen. Hij had in het dorp een vlag op laten hangen met een ooievaar, wat het simbool is van de streek waar hij vandaan kwam, die stond tussen een keurig bloemperkje wat door “zijn Indianen” werd bijgehouden. Getrouwd met een Indiaanse wist hij met zijn snelle babbel, een soort leider van meerdere groepen indianen te worden.

Ik zie die eikel nog steeds aankomen in het dorp, gekleed in kalimbé (het tarditionele “rode rokje” van de indianen), staande in de kano als onbetwiste heerser, met aktekoffer en gouden polshorloge. Ik had hem het liefst uit de boot geschoten!

Ben ook een leraar tegen gekomen, Daniël heette hij (en leek ongeloofelijk veel op Catweazel), die het oprecht bedoelde met de Indianen. Hij leefde daar op dezelfde manier als de bevolking en trachtte de mensen aan te leren wat zij nodig hadden om zich niet te laten overrompellen door de “beschaving” die al was binnengekomen.

Hij had dan ook vreselijk veel weerstand van de overheid om zijn baan te behouden en de laatste keer dat ik hem zag moest hij voor een komissie komen die zou besluiten of hij wel de interesses van de Indianen diende……

Wij komen dan het Indianengebied binnen met een motorboot, gasstellen, moterzagen en meer van de gemakken van de “beschaafde wereld” en gaan ons dan opwerpen voor het feit dat het zo ludiek is om indianen te zien peddelen, koken op houtvuur en een boom omhakken met een primitieve bijl, zoals het een Indiaan betaamt. Dat wij hem een buitenboordmotor hebben laten zien ontglipt ons dan even samen met het feit dat die Indiaan dan opeens een hekel aan zijn peddel, houtvuurtje en eens zo hooggewaardeerde bijl, heeft gekregen! Voila, die cultuur is dan ook op de weg van uitsterven! Natuurlijk verdwijnt iedere cultuur met de tijd en ook zonder ons zou de tijd alles veranderen. Daar ontkom je gewoon niet aan! Het gaat er alleen om op welke manier en onder welke voorwendselen dit gebeurt!

Rest ons alleen nog maar om deze mensen wegwijs te helpen in een wereld die hun alleen maar kan schaden als zij niet op een concrete manier worden geholpen. Daarom zitten nu ook de grote steden vol met ontgoochelde bosbewoners die zo graag van de wonderen van de “beschaafde wereld wilden profiteren en geen idee hadden van de prijs die hieraan kleeft. Hun grond zijn ze kwijt aan God weet wie en waarvoor……..

Dit is juist het punt waar ik wil komen.

Er zijn andere manieren om gebruik te maken van alles wat er voorhanden is en ook van de kennis van de mensen die naar de grote steden verdwalen met medename van een eeuwenoude wetenschap die op een trieste manier verdwijnt in de vervuiling van de “beschaving”. Daarna, als het kwaad is geschied, komen er natuurlijk hoopjes gestudeerde mensen om te proberen om terug te draaien wat we naar de knoppen hebben geholpen.

Een hele industrie is dat!!

Etnologen, sociologen ( is het toeval dat al deze beroepen eindigen op “logen”) en allerhande “kundigen”die hun kennis uit boeken hebben gehaald en als enige specialiteit “het uitsluiten” en “over het hoofd zien” met zich meebrengen.

Ik heb ze rond zien varen op de rivieren, volop bagage, afgezonderd in het midden van de kano met een parasol boven hun hoofd vastgehouden, recht voor zich uit kijkend, neus omhoog, door ogen vol met eigendunk de indiaantjes bekijkend.

Dat zijn dan etnologen enzo die het zich niet veroorloven om zich met die primitievelingen te vermengen, hun eten te eten en in hun hutten te slapen.

Kijken liever van buiten en veraf om zo hun ingehamerde ideeen niet te verliezen.

Ik vind het vreselijk jammer ik dat de beelden, die in mijn hoofd zijn opgeslagen, niet kan afspelen om te laten zien wat voor eikels er zwaar betaald worden om zich daar verheven te kunnen voelen………………………..