Ik zit daar vaak ’s middags om een biertje te doen of om op de bus te wachten, die zolang wegblijft dat ik met mijn ongeduldige hoofd niet kan wachten, de taxi kost hoogop 3 Euro en het stikt van de taxies.

Er is nog een ander alternatief maar daar begin ik pas aan zodra ik in het terminale stadium van een slopende ziekte kom....de Mototax....

Venijnige brommertjes die geen partij zijn...]]>

Niet het schrijven op zich, maar om bij de draad te blijven. Ik begin met een gedachtegang en zodra er een “steekwoord” (bv. Cayenne) vanuit m´n vingertop op het scherm verschijnt dan gaan mijn gedachten alle kanten op en dwaal ik binnen de kortste keren af omdat ik via dit woord zoveel herineringen op voel borrelen dat ik daarover vreselijk zou kunnen uitweiden. Hoeveel beelden, smaken, ervaringen en geuren passen er wel niet bij dat ene woord!!

Ik heb me dan ook voorgenomen om gewoon maar te gaan schrijven en van de hak op de tak te blijven springen en dan later misschien orde te brengen in het geheel.

Eigenlijk ben ik aan het schrijven gegaan omdat ik aan een idee aan het werken ben waar ik al jaren mee rondloop en wil presenteren in de hoop om een ”zandkorreltje” bij te kunnen dragen aan de leefbaarheid op deze planeet.

Als we wachten op politieke oplossingen en dat soort dingen dan kunnen we beter al over euthanasie gaan nadenken! Het is al meer dan duidelijk dat van hogerhand geen oplossingen zullen komen, de politiek is een soort “bumper” waar je je op stukloopt met de illusie dat je invloed hebt op de wereld om je heen.

Ik heb dit geloof ik al eens gepost:

Ik zei vroeger altijd en dat meende ik oprecht, eigenlijk nog wel, dat er van Brazillië een sanctuarium gemaakt zou moeten worden, een soort park waar en niets verandert kan worden. Als je de mensen hier nu lekker bezig laat gaan met voetballen, muziekmaken en huppelen achter een Carnavalswagen dan zijn ze dolgelukkig. Heb je geen kind aan ze en zij er 160 miljoen mense die positieve gedachten de wereld in sturen.